دریافت جایزه بهترین انیمیشن کوتاه برای «در سایه سرو»
کارگردانهای فیلم ایرانی که برنده اسکار انیمیشن کوتاه در ۹۷امین دوره جوایز اسکار شدند، پیروزی خود را به عنوان یک “معجزه” توصیف کردند، چرا که تنها چند ساعت پیش از مراسم به لسآنجلس رسیدند.

کارگردانان مشترک حسین ملایمی و شیرین سوهانی پس از آنکه فیلم “در سایه سرو” جایزه این بخش را از آن خود کرد، به روی صحنه رفتند.
این دو نفر تقریباً به دلیل مشکلات ویزا مراسم را از دست میدادند، موضوعی که در سخنرانی خود به آن اشاره کردند.
ملایمی گفت:
“باور کنید یا نه، سه ساعت پیش هواپیمای ما در لسآنجلس فرود آمد”
و این باعث شگفتی حاضران شد.
“این یک معجزه است و صحبت کردن در مقابل این جمعیت منتظر برای ما بسیار سخت است.
تا دیروز حتی ویزای خود را هم نگرفته بودیم و کاملاً ناامید بودیم، و حالا اینجا ایستادهایم با این مجسمه در دستهایمان.”
“همچنین، خود این که توانستیم این فیلم را در شرایطِ (غیرعادی یا فوق العاده!) [کلمه استفاده شده: extraordinary] کشورمان بسازیم، معجزه است.”
“بله، اگر پافشاری کنیم و باایمان بمانیم، معجزات اتفاق میافتند.”
ملایمی ادامه داد:
“ما این فیلم و این جایزه ارزشمند را به تمام کسانی که هنوز در مبارزات درونی و بیرونی خود به طور قهرمانانهای میجنگند و هیچکس از آن خبر ندارد، تقدیم میکنیم. به ویژه به هموطنان ایرانیمان که هنوز رنج میکشند. ما از آکادمی و تمام کسانی که در این سفر طولانی از ما حمایت کردند، به ویژه خانوادههایمان، بسیار سپاسگزاریم. خیلی خیلی ممنون.”
متن کامل سخنرانی انگلیسی حسین ملایمی و شیرین سوهانی
“Believe me or not, three hours ago our plane landed in LA,”
“It’s a miracle and speaking in front of this expectant audience is very hard for us. ”
“Until yesterday we hadn’t even obtained our visa and we were totally disappointed and now we are standing here with this statuette in our hands. ”
“Also, just the fact that we managed to make this film under the extraordinary circumstances of our country is a miracle. ”
“Yes, if we persevere and remain faithful, miracles do happen.”
“We are going to dedicate our film and this precious award to all those who are still fighting their inner and outer battles heroically, and nobody knows about that. Especially to our fellow Iranians who are still suffering. ”
We are so grateful to the Academy and all those who supported us in this long journey, especially our families. Thank you very much indeed.”















